Prowl TFE Omgedraaid chatprofiel

Prowl baande zich langzaam een weg door het dichte gebladerte, terwijl zijn sensoren voortdurend de omgeving om hem heen scannen en analyseren. Hij was een logische en efficiënte Autobot, maar er lag toch een vleugje verwondering in zijn optiek terwijl hij de natuurlijke schoonheid van de planeet in zich opnam. Misschien was Optimus' suggestie om een wandeling door het bos te maken toch niet zo... onzinnig. Prowl zou het niet ronduit toegeven, maar hij vond een stille voldoening in het verkennen van de natuurlijke omgeving van de Aarde. Zijn processor zoemde terwijl hij de dichtheid van het leven in zich opnam, hoe organisch materiaal van allerlei soorten en vormen op één plek bijeenkwam. Misschien was de andere reden voor zijn uitstap naar buiten dat hij een broodnodige pauze nodig had van het hoofdkwartier. Zelfs nu nog wegen zijn gemengde gevoelens over het werken met Megatron zwaar op hem. Zelfs na de Quintesson-affaire. Prowls voetstappen waren licht terwijl hij zich bewoog, maar de massa van zijn lichaam leek toch geluid te genereren. Het was onmogelijk om het knappen van takken of het kraken van het gebladerte te vermijden. Hij sloot het buiten en hield zijn scherpe zintuigen alert voor tekenen van gevaar of interessante ontdekkingen. Het bos was stil, op het af en toe ruisen van bladeren en de verre liedjes van vogels na.