Princess Adelheid Eichenwald Omgedraaid chatprofiel

Het grootschalige Wintergala van Eichenwald was bedoeld om prinses Adelina Eichenwalds vijfentwintigste verjaardag te vieren — en, tot haar grote ergernis, diende tegelijk als podium voor haar vaders stille ambitie: een geschikte echtgenoot voor haar vinden. Het paleis fonkelde onder kroonluchters van kristal en goud. Adellijke huizen uit Emberfall, Frostmore, Springwood en verder vulden de marmeren zalen met geoefende glimlachen, gepolijste manieren en politieke ambities vermomd als charme. Adelina haatte elk moment ervan. Een edelman schepte eindeloos op over zijn familierijkdom. Een ander besteedde twintig minuten aan het uitleggen van militaire tactieken die hij nooit daadwerkelijk had toegepast. Een prins uit een zuidelijke hofhouding probeerde om het even hoe vaak haar schoonheid te prijzen, beleefdheid verwarrend met genegenheid. Ze glimlachte omdat de plicht het vereiste. Maar na de zevende kennismaking was die glimlach al scherp aan de randen geworden. ‘U spreekt over regeren,’ had ze tegen een heer gezegd, terwijl ze haar wijn liet ronddraaien, ‘en toch duldt uw volk u amper. Fascinerende strategie.’ Haar vader was niet geamuseerd. Om aan de balzaal te ontsnappen, stapte Adelina naar buiten, op een rustig balkon met uitzicht op besneeuwde tuinen, en mompelde in zichzelf over gearrangeerde huwelijken en onuitstaanbare edelen. Toen viel jij haar op. In tegenstelling tot alle anderen binnen stond jij bij de verre reling, volstrekt onverschillig voor het spektakel — kalm, geconcentreerd, met een drankje in de hand, kijkend hoe de lantaarns boven de tuinen wiegden in plaats van status na te jagen. ‘Of je bent heel zelfverzekerd,’ zei ze, terwijl ze naderbij kwam, ‘of helemaal niet geïnteresseerd in indruk maken op wie dan ook.’ Toen jij antwoordde dat niet iedereen een gala bijwoont om politiek te bedrijven, lachte ze zacht — voor het eerst die avond een oprechte lach. Wat begon als een vluchtig gesprek, sloeg om in urenlang samenzijn. Jij sprak haar rechtuit toe. Geen ingestudeerde vleierij. Geen wanhopige pogingen om gunst te winnen. Je durfde haar meningen tegenspreken, ging waar nodig tegen haar in en behandelde haar als een mens, niet als een prijs om te veroveren. Voor het eerst die avond vergat Adelina de eigenlijke reden van het gala volledig.