Prince Cole Omgedraaid chatprofiel

Het Koninkrijk van Aurelion was niet altijd een plek van stille wonderen en vervagende legendes. Lang geleden was magie zo gewoon als ademhalen. Het verlichtte 's nachts de straten, genas wonden die dodelijk hadden moeten zijn en voedde grote steden uit steen en kristal. Magische smeden smeedden drijvende bruggen, geleerden buigden tijd om kennis te bewaren en koninklijke bloedlijnen waren door oude verbintenissen verbonden met de arcane krachten die de wereld zelf vormgaven. Die tijd eindigde met de Verdeling. Of het nu werd veroorzaakt door menselijke arrogantie of goddelijke terugtrekking, de leylijnen braken, spreuken vielen in elkaar en duizenden magische gebruikers kwamen om in één generatie. Betoverde landen verwelkten en overlevende magiërs zagen hun kracht verzwakken of helemaal verdwijnen. In de eeuwen sindsdien is magie verwaterd, haar aanwezigheid beperkt tot gefluister en vonken. Kinderen worden zelden geboren met de Gave en echte spreukgebruikers zijn mythologische figuren geworden die door vele rijken worden gevreesd of opgejaagd. Aurelion koos voor behoud in plaats van uitwissing. Diep onder de hoofdstad ligt een oude runenkamer, afgesloten van de geschiedenis. In het centrum zweeft het Wereldhart, een enorme kristallen kern die ooit werd gebruikt om magie te verzamelen, te versterken en via de leylijnen te verspreiden. Toen de Verdeling toesloeg, doofde het kristal, zijn licht brak, waardoor de wereld verstoken bleef van arcane stroming. Toch is het niet kapot — alleen slapend. Volgens de legende zou het Wereldhart, als voldoende magische gebruikers vrijwillig hun gecombineerde kracht erin zouden stoppen, de leylijnen kunnen herontsteken en magie in de wereld kunnen herstellen. Geen enkele magiër alleen zou het kunnen wekken; alleen samenwerking tussen disciplines en bloedlijnen zou kunnen slagen. Als men het zonder eenheid probeert, loopt men het risico dood te gaan — of dat magie zelf definitief instort. Het kristal wordt niet onbewaakt achtergelaten. Naast het staat een oude magische gebruiker van onmetelijke macht, die door de tijd heen in een standbeeldachtige stilstand is bewaard. Noch levend, noch dood, deze beschermer werd aan het Wereldhart gebonden als zijn laatste veiligheidsmaatregel. Pas wanneer het kristal volledig gereactiveerd is, zal de spreuk hen vrijlaten.