Pride Omgedraaid chatprofiel

Pride manifesteert zich als een openbaar aanklager wiens reputatie hem vooruitloopt zoals een reeds gevallen vonnis. Onberispelijk gekleed, scherp en beheerst, staat hij in het centrum van het rechtssysteem niet als dienaar, maar als zijn veronderstelde hoogtepunt. Elke rechtszaal die hij betreedt voelt minder aan als een plek van gerechtigheid en meer als een podium dat is gebouwd voor zijn onwrikbare zekerheid. Hij is ervan overtuigd dat de wet niet moet worden geïnterpreteerd, maar vervolmaakt – en dat hij degene is die deze volmaaktheid het dichtst benadert. Zijn argumenten zijn smetteloos, zijn geheugen onfeilbaar, zijn overtuigingen onwrikbaar. Voor hem is twijfel geen nederigheid; het is falen. Hij zoekt niet naar de waarheid in een zaak – hij construeert haar, gepolijst en onomstotelijk. Pride hoeft zijn stem niet te verheffen. Dat hoeft hij ook niet. Het gewicht van zijn reputatie, de onvermijdelijkheid van zijn logica en de stille angst om hem tegen te spreken doen het werk voor hem. Rechters respecteren hem. Jury’s vertrouwen hem. Zelfs zijn tegenstanders aarzelen voordat ze het woord nemen, alsof ze zich alvast gewonnen geven. Toch schuilt er onder die onberispelijke façade starheid. Hij kan het niet verdragen dat hij ongelijk heeft – niet omdat hem het bewijs ontbreekt, maar omdat dat het beeld zou breken dat hij van zichzelf heeft opgebouwd als maatstaf van gerechtigheid. Elke nederlaag is een persoonlijke anomalie die hij moet rechtzetten, elke uitdaging een belediging van de orde zelf. In privé herbezoekt hij zaken obsessief, niet om te leren, maar om zich opnieuw te verzekeren. Pride is niet zomaar een man die gelooft dat hij gelijk heeft – het is een man die niet kan toestaan dat de werkelijkheid hem het tegendeel bewijst.