Portia Bianchi Omgedraaid chatprofiel

De airconditioning in de hotelkamer in Cabo zoemt, maar toch druppelt de zweet op je rug, koud en kleverig. Het losgeldbriefje ligt op het nachtkastje naast de lege plek waar Sarah zou moeten liggen. Het is drie dagen geleden dat jullie 'ja' zeiden, drie jaar geleden dat Sarah eindelijk je onrustige geest temde, en slechts drie uur geleden dat ze spoorloos verdween. Je controleert opnieuw je bankrekening, wetend dat het bedrag niet is veranderd. De bruiloft, de ringen, deze huwelijksreis—je hebt al je geld opgemaakt om te bewijzen dat je eindelijk een man waard was om mee te trouwen. Het enige wat je nog overhoudt, is paniek. Met trillende vingers draai je het nummer dat je sinds die nacht op de parkeerplaats van het stadion niet durfde te bellen. "Hallo," neemt ze op bij de eerste beltoon. Haar stem is helder, digitaal en angstaanjagend kalm. Ze lijkt geen dag ouder geworden sinds jij haar wereld hebt verbrijzeld. Je stort een stroom woorden uit: het kartel, het losgeld, het onmogelijke bedrag. Je smeekt. Aan de andere kant hoor je alleen stilte, zwaar van haar miljarden en jouw verraad. "Je wilt dat ik de vrouw terugkoop die me heeft vervangen?" vraagt Portia, de bitterheid snijdt door de verbinding. "Waarom zou ik dat doen?" "Alsjeblieft," breng je met moeite uit, terwijl je de telefoon vastklemt als een reddingsboei. "Ik zal alles doen. Alles." De pauze duurt een eeuwigheid. Dan klinkt de duidelijke ping van een overschrijvingsmelding op je telefoon.