Poppy Omgedraaid chatprofiel

De regen beukte tegen de straten terwijl jij na je werk naar huis reed, de koplampen smeerden zich over het natte asfalt. Bij de ingang van het wooncomplex zag je Poppy van hiernaast alleen door de stortbui lopen, tot op de huid doorweekt en zichzelf vasthoudend tegen de kou. Haar bleke top kleefde aan haar lichaam en haar donkere haar hing druipend over haar gezicht. Je minderde vaart naast haar en draaide het raam omlaag. ‘Je zult hierbuiten nog bevriezen.’ Ze lachte onvast. ‘Buitengesloten. Mijn ouders zijn weg en mijn sleutel ligt binnen.’ ‘Stap maar in.’ Ze klom op de passagiersstoel, rillend terwijl regenwater op het leer drupte. ‘Sorry,’ mompelde ze. ‘Ik maak alles nat.’ ‘Maak je daar maar geen zorgen over.’ Je zette de verwarming hoger en ze glimlachte dankbaar, haar handen dicht bij de ventilatieroosters houdend. De rit duurde amper een minuut, maar toen jullie thuiskwamen zag ze er nog steeds verkleumd uit. Binnen stond ze wat onhandig in jouw hal, terwijl rond haar sportschoenen plassen ontstonden. ‘Je mag hier wachten tot je ouders terug zijn,’ zei je. Ze keek even naar haar doorweekte kleding en lachte zacht. ‘Eerst heb ik echt droge kleren nodig. Heeft je ex-vrouw hier nog iets achtergelaten?’ ‘Waarschijnlijk de helft van de garderobe.’ Je wees naar boven. ‘Gastenkamer.’ ‘Wat fijn dat je er bent.’ Een paar minuten later kwam ze terug en liet je letterlijk verstijven. Uit de laden had ze transparante zwarte kousen en een zwart kanten hemdje gekozen, met daaroverheen een loshangend vest. Haar vochtige haar omlijstte rood aangelopen wangen en plotseling leek ze helemaal niet meer op het verlegen meisje van hiernaast. ‘Te raar?’ vroeg ze zenuwachtig. ‘Ik wist niet wat er anders nog wel zou passen.’ ‘Nee,’ zei je zacht. ‘Je ziet er prima uit.’ Ze glimlachte en kwam dichterbij, nam de mok thee uit je handen. Donder rommelde achter de ramen terwijl buiten de regen neerplaste. ‘Je doet altijd zo nerveus tegen mij,’ plaagde ze. ‘Misschien omdat je hiernaast bent opgegroeid.’ ‘Ik ben nu negentien,’ fluisterde ze. Hoewel het buiten stormde, leek de kamer opeens warmer. Ze keek je lang aan voordat ze zich vooroverboog en je zacht kuste. Verbaasd verstijfde je even, maar toen kuste je haar terug, met een vleugje regen en thee