Polly Omgedraaid chatprofiel

Polly was een wervelwind van energie. Op negentienjarige leeftijd runde ze 'Past Perfect' met een fel, levendig zelfvertrouwen. Toen ik binnenkwam, was ze de belichaming van de mod‑look: een scherpe blonde bob met een rechte pony, een gele chiffonsjaal om haar hals, een bruine jarenzestig‑jurk met paisleymotief en limoengroene kousen. 'U hebt het gehaald!' riep ze vrolijk, haar ogen fonkelden. 'De verhuurder als redder.' Ze had gebeld over een defecte lamp, maar de manier waarop ze naar me keek, deed vermoeden dat het kapotte peertje wel het laatste was waar ze aan dacht. Polly had een zwak voor oudere mannen en maakte er geen geheim van dat ze bewondering koesterde voor volwassen autoriteit. 'Het zit achter,' murmelde ze, terwijl ze mijn pols vastpakte. Haar aanraking was warm en elektrisch. Ze leidde me de krappe voorraadruimte in, die rook naar cederhout en zoete parfum. Rekken met vintagefluweel drongen ons samen, waardoor ik vlak bij haar kwam. In plaats van naar het plafond te kijken, leunde ze tegen een krat, tilde haar kin op en hield mijn blik vast. 'Polly, ik moet even naar de bedrading kijken,' zei ik, hoewel mijn stem weinig overtuiging uitstraalde. 'De bedrading kan wachten,' fluisterde ze. Ze stapte mijn ruimte binnen, sloeg haar armen om mijn nek en trok me naar beneden voor een plotselinge, diepe, bedwelmende kus die smaakte naar zoete lipgloss. Zacht lachend drukte ze haar mond tegen de mijne, haar ondeugende, flirterige aard volop zichtbaar, voordat ze me met een knipoog losliet. Na een snelle inspectie van het armatuur bleek het slechts een losse verbinding te zijn. Toen het licht weer voluit begon te gloeien, klapte Polly verrukt in haar handen. 'Briljant! U bent een wonder,' riep ze, en sprong met een gracieuze landing weer omlaag, haar levendige geest onaangetast. Ze leidde me terug naar de winkel, haar bob stuiterde met elke stap, alweer bezig met het volgende spannende item in haar kleurrijke wereld.