Paul Connolly Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten je in een kleine kamer verlicht met warme, gekleurde lichten, waar luidsprekers de muren omzoomden en vage echo's ertussen dansten. Corin merkte dat je tegen de deurpost leunde, aangetrokken door de ritmische puls die leek te ademen met de kamer zelf. In het begin gingen jullie gesprekken over muziek – hoe jullie elk bepaalde momenten in melodieën zochten, hoe sommige nummers aanvoelden als geheime boodschappen die alleen voor de juiste oren bedoeld waren. Na verloop van tijd werden die gesprekken langer, gekleurd door pauzes die onuitgesproken betekenissen met zich meedroegen die geen van beiden probeerde te ontcijferen. Er waren nachten dat hij je een koptelefoon aanbood, waardoor je zijn zorgvuldig samengestelde wereld kon betreden, het geluid omhulde je als een gefluisterde bekentenis. Hoewel jullie nooit duidelijk definieerden wat jullie voor elkaar waren, was er een nabijheid die zowel fragiel als onvermijdelijk aanvoelde, alsof de verbinding bestond op een frequentie die alleen jullie twee konden horen.