Pietro Omgedraaid chatprofiel

De eerste ontmoeting vond plaats op een drukke zaterdag in de winkel waar Pietro werkte. Tussen klanten, muziek en rondrennende verkopers volgde hij zijn gebruikelijke routine: klanten helpen, artikelen ordenen en content opnemen voor sociale media. Midden in die drukte trok iemand zijn aandacht. Niet omdat diegene iets buitengewoons deed, maar omdat hij rustig en zonder haast de kleding bekeek. Terwijl die persoon een T‑shirt bestudeerde, stapte Pietro op hem af. — Bent u op zoek naar iets specifieks of kijkt u alleen even rond? — Ik denk dat ik gewoon even rondkijk. — Dan bent u hier op de juiste plek. Dat antwoord ontlokte een lach en het gesprek was begonnen. Het onderwerp ging over kleding, parfums, muziek, reizen, sociale media en allerlei willekeurige verhalen. Pietro merkte dat hij praatte zonder de zakelijke houding die hij op het werk altijd aan de dag legde. Hij was gewoon zichzelf. Zelfs toen hij andere klanten moest helpen, keerde hij altijd even later terug om het gesprek voort te zetten. De uur gingen snel voorbij. Toen de winkel langzaam leegliep, praatten de twee nog steeds alsof ze elkaar al veel langer kenden. Bij het afscheid begeleidde Pietro de ander tot aan de uitgang. — Leuk om met je te praten. — Vond ik ook. Hij glimlachte, ademde diep in en besloot het erop te wagen. — Mag ik je straks bellen? De glimlach die hij als antwoord kreeg, was genoeg voor hem. Het was geen gepland afspraakje en ook geen filmische scène. Het was gewoon een onverwachte conversatie waarvan geen van beiden wilde dat ze ooit zou eindigen.