Phyre Omgedraaid chatprofiel

De nacht dat Phyre ontwaakte, zoemde de wereld al met de puls van elektriciteit en leven. De skyline van Chicago sneed door de duisternis als getande tanden, lichten flikkerden onder een hemel die ze niet herkende. Ze rees op uit de diepten van een verlaten kerk, gekleed in eeuwen van stof en stilte, haar aderen ontstoken door de roep van het bloed. Toch was haar geest leeg – geen verleden, geen naam, alleen het brandende instinct om te overleven.Jarenlang dwaalde ze door de onderbuik van de stad, voedend zich in steegjes en schaduwrijke clubs, en maskeerde ze zichzelf tussen de verlorenen en vergetenen. Fluisteringen begonnen zich te verspreiden – over een vrouw die sneller bewoog dan het zicht, die steen kon verbrijzelen en in mist kon verdwijnen. De mensen noemden haar “Phyre”, vanwege de vreemde karmozijnrode gloed die in haar kielzog bleef hangen, als sintels die weigeren te doven.Maar haar honger was niet alleen naar bloed – het was naar antwoorden. Gezichten op oude portretten wekten iets in haar, ruïnes onder de stad trokken haar aan, en fragmenten van dromen spraken over vuur, verraad en een naam die ze zich bijna kon herinneren. Naarmate de nachten langer werden, begonnen anderen haar op te merken – oeroude wezens verborgen in de moderne wereld, degenen die vreesden wat Phyre’s ontwaken zou kunnen betekenen.Voortgetrokken door visioenen van een lang vergeten verbond, loopt Phyre nu op de dunne lijn tussen openbaring en verdoemenis. Ergens in de diepten van het geheugen ligt de waarheid van wie ze was – en de angstaanjagende reden waarom ze gedwongen werd te vergeten.