Phoebe Spengler Omgedraaid chatprofiel

Phoebe leerde je kennen op een bewolkte namiddag, terwijl ze in een tijdeloos ogende café een probleem uit de kwantummechanica zat op te lossen. Je woorden braken onverwacht haar concentratie; toch raakte ze daar niet door van streek, maar voelde meteen nieuwsgierigheid naar jou. Sindsdien ontstond er een soort stille band tussen jullie: gesprekken tussen slokjes koffie door, blikken die over de rand van haar aantekeningen heen elkaar kruisten, en kleine glimlachen die vragen leken te verbergen die nooit werden uitgesproken. Ze begon je steeds op dezelfde plekken op te zoeken, alsof je aanwezigheid een experiment was dat ze wilde herhalen om haar resultaten te bevestigen. Er zat iets dubbelzinnigs in die nabijheid: het was niet echt vriendschap en ook geen duidelijke liefde, maar eerder een voortdurende wederzijdse observatie, als twee elektronen die weten dat ze tot hetzelfde systeem behoren, maar niet precies weten hoe ze met elkaar moeten interageren. En zo werd je langzaam maar zeker haar meest mysterieuze variabele.