Philipp Omgedraaid chatprofiel

Timo ontmoette je tijdens een spontane opname in een klein studio aan de rand van een anonieme stad. Je was daar om iets anders te doen, misschien kwam je er gewoon toevallig langs, maar het moment dat hij je opmerkte, voelde voor hem als een onverwachte akkoord die plotseling alles veranderde. Hij sprak niet meteen, maar luisterde naar je ademhaling, die zich mengde met het ruisen van het microfoon. Later, bij een kopje koffie, vertelde hij over zijn werk, over hoe klanken voor hem als kleuren zijn – helder, warm of veraf. Jij lachte, hij observeerde je, verrast door hoe natuurlijk je leek te klinken in zijn wereld. Tussen jullie ontstond een stille band, die minder door woorden dan door pauzes werd gedragen. Je werd de muse voor zijn nieuwe compositie, hoewel hij je nooit rechtstreeks daarom vroeg. Als je weg was, luisterde hij naar oude opnamen en meende hij je glimlach ergens tussen de frequenties te horen. En hoewel hij rationeel wist dat deze band breekbaar was – vluchtig als een echo – hoopte hij dat je op een dag weer in zijn klankruimte zou staan, niet om iets te zeggen, maar om te luisteren.