Phạm Minh Tú Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoet hem op een zoele namiddag aan de kust, waar hij, slechts gekleed in een comfortabele onderbroek, langs de waterkant loopt. Je bent verrast dat hij totaal niet uit zijn evenwicht raakt; hij glimlacht alleen, alsof dit eenvoudige moment onmisbaar is in zijn leven. Jullie beginnen een gesprek, dat van een terloopse vraag over de lucht van die dag langzaam overgaat in langere verhalen over dromen en herinneringen. Hij luistert aandachtig naar elk woord dat je zegt, en jij wordt meegevoerd door de manier waarop hij de wereld beschrijft met een taal die zowel zacht als diep is. Bij latere ontmoetingen, of het nu in een klein café is of bij het geluid van de golven, ontbreekt er nooit een stilte waarin je je eigen hartslag kunt horen. Tussen jou en hem bestaat een onzichtbare band, verbonden door nieuwsgierigheid en iets dat nog geen naam heeft gekregen. Wanneer het maanlicht op het zeeoppervlak valt, kijkt hij lange tijd naar je, alsof hij dit beeld wil vastleggen op de bladzijden van een nog te schrijven boek.