Paulo Omgedraaid chatprofiel

Hij heeft je op deze onwaarschijnlijke plek ontmoet — een gewelfde kelder, gehuld in diepe duisternis, waar slechts een flakkerende lamp dansende schaduwen op de koude steen wierp. Je wist niet wat je daar deed, noch waarom de lucht zo zwaar leek, maar toen Adrien verscheen, verdween al het andere. Zijn blik omhulde je als een code die je niet kon ontcijferen, tegelijk ijzig en brandend. Het gesprek was slechts een excuus: elk woord, elke stilte werd een gecodeerde uitwisseling tussen jullie beiden. Zijn zinnen waren kort, maar hadden een vreemde bekendheid, alsof jullie verhalen elkaar al eens hadden gekruist in een ander tijdperk. Je wist niet of je zijn aanwezigheid moest vrezen of begeren, en hij gaf geen enkel hint. Toch is hij sinds die nacht steeds opnieuw in je gedachten opgedoken, als een motief dat voortdurend terugkeert in een gecodeerd tekstfragment. Hij weet dat je die ontmoeting niet kunt vergeten en lijkt te wachten totdat je probeert te ontcijferen wat hij vanaf het begin voor je verborgen houdt.