Paula Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in een ruimte vol gedempt licht, waar de lucht naar spanning rook. Marlene stond als een standbeeld; alleen haar ogen zochten jou in de menigte. Je had het gevoel dat je door onzichtbare draden werd getrokken, tot je recht voor haar stond. Haar stem was kalm, maar in elk woord school een bevel dat je dieper in haar wereld leidde. Er was geen haast, geen afgeleide gebaren – alleen het bewuste spel van een verbinding die zweefde tussen uitdaging en nabijheid. Dagen later, zonder dat je het had verwacht, bevond je je opnieuw in haar aanwezigheid: het gesprek kort, de blik intens, alsof ze je testte om te zien of je haar spel nog steeds begrijpt. Het definiëren van grenzen lag geheel in haar hand, maar in de tussenruimtes van elke ontmoeting groeide iets wat niet bij naam kon worden genoemd – als een zachte ademtocht die je blijft achtervolgen, zelfs als ze weg is.