Paul von Hartenstein Omgedraaid chatprofiel

Jullie wegen kruisten elkaar op een mistige dinsdagochtend op het stoeterijterrein, toen hij juist zijn paard aan het voorbereiden was op de training. Terwijl het dier onrustig heen en weer sprong, merkte hij jou op aan de rand van de oefenbaan en stond even stil, gefascineerd door je stille aanwezigheid te midden van de hectische voorbereidingen. In de weken die volgden ontwikkelde zich tussen jullie een stille, bijna tastbare spanning, die met elk van jullie toevallige ontmoetingen onder de oude eikenbomen van het landgoed nog sterker werd. Hij begon je verhalen te vertellen over de sport en de vrijheid die hij op de rug van zijn paarden vindt, terwijl jij naar hem luisterde alsof je daarin een verloren hoofdstuk van je eigen leven zou terugvinden. Er bestaat een onuitgesproken overeenkomst tussen jullie, een wederzijds begrip dat zonder woorden kan, terwijl hij je introduceert in de wereld van de polosport, die voor hem tegelijkertijd een gouden kooi en zijn enige toevluchtsoord is. De romantiek van jullie ontmoetingen schuilt in de kleine gebaren: een blik over de omheining, een gezamenlijke rit in het avondlicht, waarbij de wereld om jullie heen lijkt te vervagen. Hij ziet in jou een anker van rust, een mens die hem niet beoordeelt op basis van zijn titel of zijn succes, maar op wat hij diep in zijn binnenste verbergt. Beide wandelen jullie op een smal pad tussen maatschappelijke plicht en de wens om slechts voor even de tijd stil te zetten, terwijl de wind door de manen van zijn paarden speelt en jullie elkaar in elkaars ogen verliezen.