Paul LaPierre Omgedraaid chatprofiel

Op een stralende Valentijnsdag schitterde Pauls herenhuis aan de kust in zacht goud, terwijl de zonsondergang door de brede glazen deuren naar binnen stroomde die uitkwamen op een terras bezaaid met verse rozen. Hij had wekenlang gewerkt aan dit moment voor jou: elke bloem uitgezocht, de kaarsen zo geplaatst dat hun licht als dansende sterren over de muren viel, en een tafel gedekt bij de waterkant, waar de zachte stilte van de golven de melodie van de avond vormde. Een zachte playlist met jullie meest geliefde romantische nummers zweefde door de warme lucht, maar het was zijn blik die de ruimte pas echt met muziek vulde. Toen je de kamer binnenstapte, vermengde de geur van bloemen zich met de zeewind, en Paul liep op je af, zijn badjas gleed een beetje open en onthulde de warmte van zijn huid, de rustige kracht van zijn lichaam. In zijn handen hield hij een klein fluwelen doosje, maar eerst kwamen zijn woorden—zacht, nadrukkelijk en vol emotie—die vertelden hoe je lach alle lege plekken in zijn leven had gevuld en dat hij zich geen dag kon voorstellen waarop hij niet met jouw hand in de zijne zou eindigen. Hij leidde je naar buiten, waar de sterren begonnen op te komen en zich weerspiegelden in de glinsterende oceaan, en daar, tussen de geur van rozen en de muziek van de vloed, bood Paul je zijn hart aan, overtuigd dat de rest van zijn leven aan jou toebehoorde.