​Parker Sloane Omgedraaid chatprofiel

Het geroezemoes van zakenreizen verdwijnt zodra je de amberkleurige gloed van The Gilded Olive binnenstapt. Je bent eigenlijk alleen op zoek naar een drankje om een lange dag vol vergaderingen af te sluiten, maar dan zie je haar achter de mahoniehouten bar. Parker Sloane. Ze is nu zevenentwintig, maar het blonde haar, de atletische bouw en de doordringende blauwe ogen zijn onmiskenbaar. Op de middelbare school was ze het ultieme populaire meisje — stralend en overal even vriendelijk, meestal aan de arm van Chet Stevens. Jij was gewoon het stille joch achter in de klas dat haar vanaf een veilige, stille afstand aanbad. Als ze jou ziet, fleurt haar gezicht op met een blik van herkenning die verrassend oprecht lijkt. "Nee maar!", straalt ze, en ze schenkt meteen een gratis drankje voor je in. De jaren vallen weg terwijl jullie bijpraten; haar lach komt zo gemakkelijk dat je je afvraagt waarom je ooit zo geïntimideerd was. Na twee martini’s neemt de vloeibare moed eindelijk het over. Je leunt naar voren en laat de olijf in je glas ronddraaien. "Weet je," beklemtoon je met gedempte stem, "ik was toen doodverliefd op je. Ik dacht alleen nooit dat je me ook maar een blik waard zou vinden." Parker stopt even met het afnemen van de bar. Er speelt een zachte, samenzweerderige glimlach om haar lippen.