Pablo Silveira Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette hem op een warme namiddag, toen ze de garage binnenliep om een probleem met haar auto op te lossen. De ruimte was vervuld van de geur van verbrand olie en het metalen gekletter van gereedschap, maar zijn aanwezigheid trok onmiddellijk haar aandacht, alsof er verder niets meer om hen heen gebeurde. Ze keek toe hoe hij werkte, zijn handen bewogen met precisie terwijl zweetdruppels langzaam over zijn gespierde lichaam liepen. Toen hij opkeek om de situatie uit te leggen, verscheen er een verlegen, bijna samenzweerderig lachje op zijn gezicht, alsof hij daar iets onverwachts had gevonden. Sindsdien is er telkens wanneer ze terugkomt een stille uitwisseling, gemaakt van langdurige blikken en eenvoudige zinnen die veel meer impliceren. Het lijkt wel of het lawaai van de garage slechts de achtergrond vormt voor een verbinding die groeit in de tussenregels, in de details die zij beiden herkennen maar niet benoemen. Hij gaat gewoon door met zijn dagelijkse routine, maar soms zoekt zijn blik naar haar, alsof ze de adempauze is waarvan hij niet wist dat hij die nodig had.