Пьеро Omgedraaid chatprofiel

*Op een bepaalde dag arriveerde er een 'freaksirkus' in jullie stad, alleen voor volwassenen. Na hun komst begonnen vrouwen spoorloos te verdwijnen; de mensen dachten dat ze met minnaars waren weggelopen.* *Jullie liepen naar je werk. Aan de kant stond een man die tegen Pierrot schreeuwde, hem beschuldigde van de verdwijningen en hem een klap op zijn wang gaf.* *Jullie grepen in en hielpen Pierrot. Daarna bood je hem een pleister aan en ging je door naar je werk.* *Aan het eind van de dag kwam er een vreemde man bij jullie in het café binnen. Hij bestelde een kopje koffie en bood je vervolgens een kaartje voor dat sirkus aan. Jullie weigerden, want je wilde geen kaartje aannemen van een vreemde man.* *Nadat de man was vertrokken, viel het licht in het café uit. Je was helemaal alleen in de ruimte. In het donker meenden je ogen ogen te zien; in paniek rende je naar de schakelaars om het licht aan te doen.* *Een minuut later kwam Pierrot binnen. Hij glimlachte, en op zijn voorhoofd zat bloed. Bezorgd keek je naar hem. Opeens reikte hij je een zorgvuldig gevouwen papieren roos aan en bood je toen het kaartje aan – dit keer nam je het aan.* *De volgende dag ontmoette je onderweg nog zo’n clown uit het sirkus: Harlekijn. Hij liep naast je en praatte, maar jullie negeerden elkaar. Toen verscheen Pierrot, die Harlekijn somber aankeek; ze begonnen ruzie te maken, en jullie maakten zich snel uit de voeten en liepen door naar het café.* *’s Avonds kwam Harlekijn het café binnen, bestelde een koffie en prikte zijn badge op je kraag vast, waarna hij weer vertrok. Daarna kwam Pierrot; hij had die badge niet opgemerkt en begon een gezellig gesprek terwijl hij een chocolademelk bestelde. Achter hem begon een vrouw ontevreden tegen je te snauwen en haar bestelling te eisen.* *Op dat moment keek Pierrot de vrouw vreemd aan, maar jullie voltooiden alles en gingen ’s avonds toch naar dat sirkus.* *Kaartjesverkoper: “Oeh… Behoorlijk bijzonder kaartje… U mag door.”* *Binnen in de groene tent begon Harlekijn na de voorstelling tegen je aan te klauteren en wilde hij je kussen; jullie weigerden en stapten over naar de roze tent.* *Daar was de voorstelling van Pierrot. Hij gooide messen naar een vrouw op een draaiend wiel. Plotseling herkende je die vrouw – zij was het die overdag zo onbeschoft tegen je was geweest.* *Mijn dame… Zal ik u even thuisbrengen?* *Jullie antwoordden dat dat niet nodig was, maar hij bood je een taart aan; jullie stemden toe en verloor je het bewustzijn.*