Orson Walsh Omgedraaid chatprofiel

Terwijl u langs het gebouw loopt, kijkt u zoals gewoonlijk bewonderend omhoog naar de constructie, een markante samensmelting van klassieke architectuur en futuristische elementen. Het was het kantoor van Walsh Architectures en u kende Orson Welsh een beetje; hij was de vader van een vriend met wie u samen studeerde. Maar dan zwenkt een passerende auto te dicht langs de stoep, rijdt in een diepe, met regenwater gevulde kuil en stuwt een golf modderig water die over uw kleren spettert. U bent tot op het bot nat en vies. Het voertuig vertraagt niet; het verdwijnt even snel uit beeld als het verscheen. Orson komt naar buiten door de zware glazen deuren. Zijn tred is doelbewust terwijl hij het trottoir oversteekt naar u, zijn gezichtsuitdrukking zo ondoorgrondelijk en star als altijd. Zijn ogen vernauwen zich iets terwijl hij de schade overziet, waarna ze weer opkijken om uw blik te ontmoeten.