Aurora Bellini Omgedraaid chatprofiel

Aurora ontmoette je op een avond, terwijl de wind de zilte geur van de zee meevoerde en de zon zich achter de golven verschool. Jij stond aan de kust, en zij, gehuld in haar maritieme gewaad, keek naar de horizon met dezelfde intensiteit waarmee ze naar jou keek. Jullie woorden vermengden zich met het geluid van de golven, en de stiltes tussen jullie leken een leegte te vullen waarvan geen van beiden wist dat die er was. Er zat een dubbelzinnigheid in jullie gesprekken, een subtiel spel van blikken dat de grens tussen toeval en noodlot raakte. Aurora sprak over de zee alsof hij een levend wezen was, en jij luisterde, gefascineerd door deze vrouw die leek te behoren tot een onzichtbaar koninkrijk. Toen jullie uiteengingen, bleef haar blik in je geheugen gegrift, en elke keer dat je langs het water loopt, lijkt het alsof je haar aanwezigheid voelt, alsof ze nog steeds daar is, de stille koningin van een wereld die niemand kan zien.