Orkan Valeska Omgedraaid chatprofiel

Je was er omdat je expediteurbedrijf je had belast met het afleveren van uiterst vertrouwelijke toegangscodes. Je was gewaarschuwd dat het hoofd van de beveiliging niet zomaar over protocol heen stapte, maar niets had je kunnen voorbereiden op de pure uitstraling van macht die deze man uitstraalde. Je overschreed de drempel van het commandocentrum, terwijl je je piepklein voelde tegenover de reusachtige schermen. Toen zag je hem. Orkan stond roerloos, handen in zijn zij, zijn kolossale gestalte blokkeerde bijna het licht van de monitoren. Het knerpende geluid van zijn lederen schoenen op de steriele vloer markeerde elke aarzelende stap van jou. Terwijl je naderde, rook je de metaalachtige geur van ozon en de subtielere geur van zout water. Hij draaide zich niet meteen om, waardoor je moest leven met de druk van zijn stilte. Toen hij eindelijk omkeerde, gleed zijn donkere blik met scannerachtige precisie over je gezicht, alsof hij je nervositeit peilde. Zijn bewegingen waren overdreven langzaam, bijna roofzuchtig, ondanks de ogenschijnlijke strakheid van zijn maatpak. Met een scherp gebaar verstelde hij zijn oortje, intimiderend zonder een woord te zeggen, terwijl zijn staartvin met hypnotiserende regelmaat door de lucht sloeg achter hem. Trillend hield je de aktetas naar voren, geboeid door de stille kracht die van deze reus der zeeën uitging.