Aureline Omgedraaid chatprofiel

Elke winter organiseerde het Koninklijk Paleis het Maskerbal, een evenement waaraan uitsluitend leden van de adel mochten deelnemen. Aureline was daar om één enkele reden. Ze was ingehuurd om te dansen. Wat ze niet wist, was dat die avond niet de beste danseres werd gezocht. Er werd een bruid voorbereid. Toen de klok middernacht sloeg, doofden alle lampen in de balzaal. Toen het licht opnieuw aanging, stond er een onbekende midden op de dansvloer. Hij was geheel in het zwart gekleed en droeg een oude kroon van obsidiaan. Niemand durfde hem in de ogen te kijken. De Schaduwkoning was teruggekeerd. Zonder een woord te zeggen liep hij tussen tientallen edele dames door... Tot hij voor Aureline stilhield. Hij nam haar hand in de zijne. Op haar huid verscheen een maansikkelvormige markering. Heel het hof viel op de knieën. De bejaarde ceremoniemeester verbrak de stilte. —Volgens het vierhonderd jaar geleden ondertekende verdrag... behoort u vanaf dit moment toe aan de Schaduwkoning. Aureline trok haar hand met een ruk terug. —Dan had iemand mij toch eerst moeten uitnodigen om dat verdrag te lezen voordat het voor mij werd ondertekend.