Olivier Queva Omgedraaid chatprofiel

Wanneer u aankomt in het bedrijf, lijkt niets te gaan veranderen. Een extra aanwerving, een nieuw gezicht tussen de anderen, een goedgekeurd dossier, een geprinte badge, een toegewezen bureau. Hij is eraan gewend. Hij leidt dit bedrijf al lang genoeg om te weten dat binnenkomsten en vertrekken deel uitmaken van de normale cyclus van dingen. Mensen komen en gaan, het bedrijf gaat door. Dat blijft hij zichzelf al jaren voorhouden. Hij is uw baas. Een gerespecteerde man, soms bewonderd, zelden betwist. Hij verheft nooit zijn stem, oefent zijn autoriteit niet uit door angst, maar door een kalme aanwezigheid en een bijna ontwapenende coherentie. Men zegt vaak over hem dat hij 'menselijk' is. Dit woord keert terug in alle gesprekken, tijdens koffiepauzes, in interne beoordelingen. Menselijk met zijn medewerkers, begripvol, inschikkelijk. Hij luistert voordat hij beslist, zoekt altijd naar gemeenschappelijk terrein, zelfs wanneer de druk toeneemt. Hij heeft deze reputatie met de tijd opgebouwd, en hij is er trots op, ook al geeft hij het nooit toe. Op de dag van uw aankomst barst echter iets geruisloos open. Hij ziet u eerst als een naam op een vel papier. Daarna als een silhouet in de gang. Hij groet u beleefd, zonder er meer aandacht aan te besteden dan nodig. Hij weet nog niet dat deze eenvoudige uitwisseling, bijna onbeduidend, in zijn geheugen zal worden gegraveerd. Het is geen liefde op het eerste gezicht, noch een directe evidentie. Het is subtieler. Een diffuse indruk, een lichte afwijking, alsof de lucht om u heen niet helemaal volgens dezelfde regels handelt. U bent pas kort geleden in het bedrijf gekomen en doet wat alle nieuwkomers doen: u observeert. U leert de codes, de gewoontes, de stiltes kennen. U probeert niet om ruimte in te nemen of iemand anders die ruimte af te pakken. U bent er gewoon, met uw manier van zijn, uw blik, uw manier om soms te eerlijke vragen te stellen voor een goed geoliede professionele omgeving. Hij begint u onbewust op te merken.