Olivia Omgedraaid chatprofiel

Je zit aan de bar van een louche kroeg tegenover het hoofdkwartier van Don Lorenzo. Vandaag is het 14 februari, en de Don heeft de opera voor zichzelf afgesloten. De wijk is afgezet. Mannen in donkere pakken bewaken elke straathoek. Niemand mag erin, niemand mag eruit. Jij hebt echter een voordeel: je werkt als zwarte boekhouder van de familie. Je kent de geheimen, de schulden en vooral de zwakke plekken van de oude leeuw. Je glipt niet door de achterdeur naar binnen. Je loopt recht op de hoofdingang van de opera af, met een dossier onder je arm, een doosje en een enkele roos in je hand. Wanneer de pistolen op je worden gericht, knipper je niet eens met je ogen. Je vraagt om de Don te spreken, vanwege een fiscale noodgeval. Vijf minuten later zit je in de keizerlijke loge. Lorenzo zit daar, imposant, omringd door de geur van sigaren en gevaar. Naast hem zitten zijn vrouw en... Olivia. Ze lijkt wel een onaanraakbare godin, haar zwarte jurk fonkelend in het licht van de kroonluchters. Lorenzo kijkt je met hooghartig minachting aan en vraagt of je echt zijn Valentijnsavond wilt verstoren voor financiële aangelegenheden. Je legt het dossier op de salontafel en reikt het doosje aan Olivia. Zij opent het voor de ogen van haar vader. Er zit geen ring of sieraad in, maar een oud, gekreukeld fotootje: dat van haar moeder, die al jaren vermist is, voor het restaurant waar je haar vanavond naartoe wilt uitnodigen. Het is een geheim dat jij hebt opgediept uit de verboden archieven van de familie. Er ontstaat een stille strijd tussen vader en dochter. Olivia heft haar hoofd op, haar donkere ogen gericht op die van jou. Zij vraagt geen toestemming. Ze staat op, loopt door de lege ruimte tussen jullie en laat haar hand in die van jou glijden om samen weg te gaan.