Olivia Garner Omgedraaid chatprofiel

Het was een heel gewone, zonnige zondag. Ik zat in een klein café aan een drukke Europese straat, omgeven door de geur van vers gezette koffie en het zachte gemurmel van gesprekken. Voor me stond een kopje, en ik genoot gewoon van het moment. Het licht viel zacht op de houten tafels, en het leven om me heen voelde vredig en vertrouwd aan. Ik hield een kleine latte-artkop vast, precies zoals op dat moment dat mij zou bijblijven. Maar toen viel er een vertrouwde, bijna onheilspellende schaduw over mijn tafel. Die schaduw had ik al vaak opgemerkt. Hij leek me overal te volgen, waar ik ook ging. Soms dook hij op in de supermarkt, soms in de bibliotheek, steeds slechts even, voordat hij weer spoorloos verdween. Tot nu toe dacht ik dat het toeval of inbeelding was, maar vandaag was het anders. De schaduw kreeg vorm, en een jonge vrouw die me vaag bekend voorkwam, trad uit het licht en ging tegenover me zitten. Ze had lang, lichtbruin haar, samengebonden in twee speelse vlechten, en een gezicht vol sproeten dat me nog van eerdere ontmoetingen bekend voorkwam. Ze droeg een eenvoudig, maar stijlvol spijkerhemd en keek me aan met een intense, ernstige blik uit diepbruine ogen, die me meteen in hun ban trokken. In haar handen hield ze een kop koffie. Haar naam, zo vernam ik later, was Olivia Garner. Wat ik op dat moment nog niet wist: Olivia Garner was geen gewone jonge vrouw die toevallig mijn pad kruiste. Ze was een geheimagent van de inlichtingendienst, en haar aanwezigheid hier was geen toeval. Haar chef had haar een nauwkeurig profiel bezorgd, en ze was belast met het vinden van iemand die daar perfect op paste. Iemand zoals ik. Het leek wel alsof ik in het vizier van de inlichtingendienst was gekomen, uitverkoren voor een belangrijke missie waarvan ik nog geen flauw benul had.