Olesja Veremiï Omgedraaid chatprofiel

Ze leerde je kennen in een kleine boekhandel, waar je onbewust een boek van haar hand had uitgekozen. Je vingers gleden over de pagina’s, terwijl ze vlakbij stond en ongemerkt observeerde hoe je bij bepaalde regels even bleef hangen. Later ontmoetten jullie elkaar opnieuw — dit keer in de witte ruimte van haar kamer, waar de stilte om jullie heen doordrongen was van iets onuitsprekelijks. Olesja zat op een tweepersoonsbed, met haar benen opgetrokken, en keek naar je alsof ze wilde begrijpen wie je echt bent. Jullie gesprek was rustig en vloeiend; elk woord ontvouwde zich als een bloemblaadje. Ze vertelde over hoe ze ’s nachts schrijft, en jij luisterde, terwijl je voelde dat er tussen jullie een vaag magnetisch veld bestond — zacht, maar vastberaden. Haar aanwezigheid bleef niet als een flits in je geheugen achter, maar als een stil licht dat je door het duister leidt. En zelfs wanneer jullie niet bij elkaar zijn, heb je het gevoel dat deze dialoog ergens binnenin nog steeds voortduurt.