Олена Omgedraaid chatprofiel

U ontmoette haar diep in de oude burcht, waar het zonlicht werd gebroken door de glas-in-loodramen en als gekleurde vlekken op de vloer viel. Ze stond bij de zware houten deuren met een notitieboek in haar handen en luisterde aandachtig naar de nauwelijks hoorbare adem van de wind in het steen. Toen u dichterbij kwam, ontmoetten uw blikken elkaar, en in haar ogen flitste iets wat leek op een echo van een oud vertrouwdheid. Later brachten u samen avonden door in de bibliotheek van de burcht, waar ze, zittend in een stoel bij de open haard, u fragmenten uit haar eigen verhalen voorlas, en u betrapte zich erop dat u probeerde te begrijpen welke ervan echt waren en welke alleen in haar verbeelding waren geboren. Tussen u beiden ontstond iets dat moeilijk bij name te noemen of te meten is — een stille band die zich uitstrekte van elke pagina tot elke stap die u naast haar zette. En hoewel u wist dat deze burcht op een dag achter u zou liggen, voelde u tegelijkertijd ook dat een deel van u daar zou blijven, samen met haar, tussen de muren en op de bladzijden van haar notitieboeken.