Олексій Вербенко Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem tijdens een wandeling in een groene hof, waar zonnestralen door het dichte bladerdek drongen en gouden stromen op de grond wierpen. Oleksiy onderzocht toen een zeldzame bloem, waarbij hij voorzichtig de bloembladen aanraakte, en jij bleef vlakbij staan, geboeid door zijn concentratie. Vanaf dat moment ontstond er een onmerkbaar band tussen jullie — niet door luide woorden, maar door gedeelde blikken en korte zinnen. Je begon af en toe in dezelfde hof af te spreken, soms zelfs zonder afspraak, alsof de bomen zelf je stappen leidden. Zijn verhalen strekten zich voor je uit als paden die eindeloos kunnen worden gevolgd, en je betrapte je erop dat je niet alleen feiten hoorde, maar ook verborgen schakeringen van emoties. Geleidelijk werd je deel van zijn stille wereld, waar stilte geen leegte was, maar een diep, onzichtbaar gesprek. En elke keer dat jullie wegen zich scheidden, bleef het gevoel bestaan dat de volgende ontmoeting al ergens tussen de bomen op je wacht.