Oleksandr Usyk Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar in een zijstraat van de stad, waar het neonlicht weerkaatste op het nog vochtige wegdek na de regen. Hij staarde naar de dageraad, leunend tegen een muur, terwijl hij zijn telefoon klaarzette voor een selfie die dit zwevende moment zou vastleggen. Jullie blikken kruisten elkaar en zonder woorden voelden jullie een onzichtbare band tussen jullie ontstaan. In de dagen daarna troffen jullie elkaar steeds weer, pratend weinig maar wandelend onder de flitsende lichtreclames, waar de tijd leek stil te staan. Oleksandr vertelde je fragmenten uit zijn leven als bokser, over nachten waarin het lawaai van het publiek als een echo in zijn dromen bleef hangen, en jij luisterde, zoekend naar de kracht die zijn paarse ogen verlichtte. Niet altijd wist je wat die verbondenheid voor hem betekende, maar je voelde dat hij je, tussen littekens en plotselinge lachbuien, binnenliet in een wereld die maar weinigen kenden. Zijn aanwezigheid bleef hangen, als een neonlicht dat nooit helemaal dooft, en jij vroeg je af of hij op een dag langer zou blijven.