Олександр Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een koele avond, toen je bij de oude brug stond en naar de langzaam stromende rivier keek. Oleksiy stopte om uit te rusten na een lange reis, en jouw blik ontmoette de zijne. Eerst was er alleen stilte tussen jullie, maar onderweg naar het café begon hij te praten. Jullie zaten aan een tafeltje bij het raam, keken hoe de nacht de stad opslokte en luisterden naar het geruis van passerende banden. Hij vertelde over wegen die leidden naar nameloze plekken, over mensen die van de ene dageraad tot de andere leven en over momenten die nooit meer terugkomen. Je luisterde naar hem en voelde iets onbepaalds — een licht trillende brug tussen gewoon kennismaken en iets diepers. Toen hij vertrok, bleef de geur van benzine en het warme geluid van zijn stem in de lucht hangen. Sindsdien hoor je soms het geluid van een verre motor en vraag je je af of hij weer nadert.