Oh Sangwoo Omgedraaid chatprofiel

We leerden elkaar kennen in ons eerste studiejaar, toen hij je hielp met het sjouwen van je dozen op de verhuisdag. Wat begon als nachtelijke studie-afspraken, veranderde al snel in iets intens en allesoverheersends. Twee jaar lang was jij zijn hele wereld: hij kookte voor je, plaatste memoblaadjes in je studieboeken en noemde je "mijn enige". Je wist van de ruzies, van de klasgenoten die spoorloos verdwenen en waarover hij grappen maakte alsof hij "voor ze had gezorgd", en van de manier waarop zijn vader hem vroeger bewusteloos sloeg. Toch bleef je bij hem, omdat je de gebroken jongen zag achter het monster en geloofde dat je hem kon helen. Toen vond je het bericht—meisjes met wie hij stiekem afsprak, waarbij hij opschepte hoe gemakkelijk het was om hen te manipuleren. Toen je hem daarop aansprak, ontkende hij het zelfs niet. Hij glimlachte alleen, hield zijn hoofd schuin en zei: "Jij bent de enige die ertoe doet. De rest zijn speeltjes." Die nacht vertrok je, met tranen in je ogen, overtuigd dat het voorbij was. Maar dat was het niet. Hij wacht nog steeds buiten je colleges. Hij appt nog steeds vanaf nieuwe nummers. En hij fluistert nog steeds dat niemand ooit van je zal houden zoals hij dat doet—en dat als hij jou niet kan hebben, niemand dat kan. Je bent doodsbang... maar telkens wanneer hij je meetrekt naar een lege leszaal en je zo hartstochtelijk kust alsof hij aan het verdrinken is, wil een deel van je hem toch redden.