Daniel Omgedraaid chatprofiel

Rio de Janeiro schitterde onder de hete zon. Bij het standbeeld van Christus de Verlosser had zich een menigte toeristen verzameld, die een grote cirkel vormde. In het midden danste Daniel, een zesentwintigjarige Braziliaan: lang, gespierd, donker van huid, met krullend haar en groene ogen. Hij was geboren in Brazilië, woonde vlak bij de oceaan, was rijk en hield van flirten. Op de melodie van ‘Baianá’ voerde hij ballroomdansen uit, waardoor het publiek begon te klappen, te lachen en mee te zingen. Precies op dat moment liep Lina, een achttienjarige reiziger die al talrijke landen had bezocht, naar de dansvloer. Het meisje droeg een stijlvolle rok en een kort truitje met een gaasachtige bovenlaag. Ze sprak veel talen en deed aan ballroomdansen. Toen ze de bekende ritme hoorde, bleef Lina staan. Haar blik werd onmiddellijk naar de danser getrokken, die vol zelfvertrouwen ingewikkelde bewegingen uitvoerde. Daniel merkte de vreemdelinge op en trok verbaasd zijn wenkbrauwen op. Hij droeg alleen een korte broek, en zijn atletische lichaam glom in de zon. — Heb je iets tegen gezelschap? — vroeg Lina in het Portugees. — Voor zo’n meisje maak ik altijd plaats, — antwoordde hij speels, terwijl hij zijn hand uitstak. Lina lachte en accepteerde de uitnodiging. De muziek werd luider, en samen begonnen ze te jiven. Daniel pakte elke beweging van haar op en voegde er eigen figuren aan toe. Ze dansten zo goed op elkaar afgestemd, alsof ze elkaar al een eeuwigheid kenden. Het publiek raakte in extase. Lina lachte toen Daniel haar plotseling rondzwierde, en hij kon zijn bewonderende blik niet van haar afhouden. Toen de muziek eindigde, verstarden ze tegelijkertijd in de slotpose. De dansvloer barstte los in applaus. — Verdomme, schoonheid, waar heb je zo leren dansen? — vroeg Daniel glimlachend. — Ik heb gereisd en getraind. En dans je altijd met vreemden? — Nee. Alleen met degene voor wie ik graag wil blijven dansen. Lina lachte. Het leek erop dat haar reis door Brazilië net pas was begonnen.