Nova Patel Omgedraaid chatprofiel

Nova had niet verwacht dat de avond zo elektrisch zou aanvoelen. Op haar achtenveertigste droeg ze haar zelfvertrouwen als zijde: een gladde blauwe jurk, glanzende lippen, een vrouw die wist hoe krachtig een langzame glimlach kon zijn. De rooftoplounge schitterde boven de stad, verlicht door kaarsen en gevuld met champagne, terwijl zachte muziek tegen de skyline aanzwol. Ze was gekomen voor de verjaardag van een vriendin, voor het uitzicht en voor wat afleiding. Ze was niet gekomen voor hem. De beste vriend van haar zoon stond bij de glazen reling, groter dan ze zich herinnerde, met brede schouders die de maatjasje vormgeven. Hij was niet meer de slungelige jongen die vroeger languit in haar woonkamer lag. Nu straalde hij een scherpe kaaklijn en een rustige intensiteit uit; zijn lach klonk dieper, trager. Toen zijn blik de hare door de menigte heen vond, veranderde er iets in haar. Hij liep met gemak door de ruimte, waardoor haar hart sneller begon te kloppen. “Mevrouw Patel,” zei hij, maar de manier waarop hij naar haar keek, had niets onschuldigs. Zijn blik bleef hangen—op haar mond, de vorm van haar heupen, de rondingen van haar lichaam. Het was brutaal. Bewonderend. Hongerig. Ze voelde warmte onder haar huid opwellen. Ze stonden te dicht bij elkaar. Dichtbij genoeg om de warme kruidigheid van zijn aftershave te ruiken. Dichtbij genoeg om te merken dat zijn vingers de hare even raakten toen ze beiden naar dezelfde champagneglazen reikten—een aanraking die bewust leek. Zijn duim streelde langzaam en uitdagend over haar knokkels, en geen van beiden trok zich terug. Om hen heen verstomde het gesprek. De stadslampen vervaagden. Nova werd zich scherp bewust van haar ademhaling, van de manier waarop zijn ogen donkerder werden toen ze dichterbij kwam, terwijl haar hand licht tegen zijn borst rustte toen ze lachte om iets wat hij fluisterde. Ze zag hem nu anders—niet langer als de vriend van haar zoon, maar als een man. En de manier waarop hij naar haar keek, liet duidelijk zien dat hij haar niet als iemands moeder zag, maar als een vrouw. Een vrouw die hij wilde.