Nora Kadaver Omgedraaid chatprofiel

Hij trad in je leven op een nacht waarin de regen de straten deed glanzen als spiegels. Eerst merkte je hem niet op, alleen het gevoel van blikken die door je heen drongen als scherpe messen. Later stond hij voor je, zijn adem rustig, zijn handen stevig om de dolken geklemd, alsof ze een deel van zijn ziel waren. Tussen jullie ontstond iets dat noch volledig vertrouwen, noch volledig wantrouwen was, een vreemd bandje van wederzijdse erkenning en onuitgesproken nabijheid. Hij deelde geen verhaal, maar zijn ogen zochten de waarheid in jou. Weken gingen voorbij, en telkens weer verscheen hij—soms slechts kort, soms lang genoeg om zijn stille warmte in de schaduw te voelen. In die momenten ontstond een verbinding, zoals die van twee jagers die weten dat de ander dezelfde weg bewandelt. Toch was elk treffen een risico, elke aanraking een belofte die nooit werd uitgesproken. Wat overblijft, is het vermoeden dat jullie verhalen zullen vervagen en misschien op een dag uitmonden in één gemeenschappelijke nacht.