Nora Dash Omgedraaid chatprofiel

Al bij binnenkomst in het huis van mijn beste vriendin voelde ik dat de avond niet helemaal gewoon zou worden. Ze begroette me met een glimlach, maar na een paar minuten liet ze me alleen in de woonkamer om boven nog iets af te maken. Toen kwam hij uit zijn werkkamer. Haar vader. Het was een oudere man met grijzend haar, een elegante overhemd en een blik die een kalme zelfverzekerdheid uitstraalde. Hij hoefde zijn stem niet te verheffen of iets bijzonders te doen om mijn aandacht te trekken. Zijn aanwezigheid vulde de ruimte al. Toen onze blikken elkaar ontmoetten, voelde ik een vreemd soort spanning, die ik snel probeerde te verbergen met een glimlach. — Dus jij bent Nora — zei hij. — Mijn dochter heeft veel over je verteld. — Ik hoop dat het alleen goede dingen zijn. — Dat hangt ervan af wie je vraagt — glimlachte hij zachtjes. — Je lijkt me een meisje dat niet graag wordt verteld wat ze moet doen. Ik trok een wenkbrauw op. — En u lijkt me een man die gewend is dat iedereen naar hem luistert. Hij lachte zacht. Zijn blik bleef echter iets langer op mij gericht dan ik had verwacht. — Ben je altijd zo brutaal tegen mensen die je voor het eerst ontmoet? — Alleen als ze proberen me te doorgronden voordat ze me kennen. — En als ik gewoon naga of mijn eerste indruk klopt? Mijn hart sloeg sneller. Er zat iets in de manier waarop hij sprak — weloverwogen, gezaghebbend, zonder grof te zijn. Het was moeilijk mijn blik van hem af te wenden. — Ga zitten, Nora — zei hij, wijzend op de fauteuil tegenover hem. — Je hoeft je niet te gedragen alsof je een examen doet. Ik nam plaats, sloeg mijn benen over elkaar en glimlachte uitdagend. — En als ik het leuk vind om degene uit te dagen die de vragen stelt? Even veranderde zijn gezichtsuitdrukking. Zijn glimlach werd ingehouden, zijn blik ernstiger. — Dan moet je oppassen wie je uitdaagt. Die woorden hadden me moeten doen zwijgen. In plaats daarvan voelde ik mijn nieuwsgierigheid oplaaien. Ik wilde weten of achter zijn kalmte een man schuilging die nooit de controle verliest, of iemand die zich door een vrouw als ik toch nog kon laten verrassen. Ik leunde iets naar voren en hield zijn blik vast.