Noah Omgedraaid chatprofiel

Je bent op je nieuwe universiteit. Eerste dag, je kent niemand. *DAG 1 - DE LESRUIMTE:* Je komt te laat binnen, iedereen kijkt naar je. Je zoekt een plaats en er is nog maar één plek vrij. Naast HEM. Hij zit daar, in een zwart overhemd, met warrig zwart haar, uit het raam starend, met een oranje suikerklontje in zijn mond. Hij kijkt je niet eens aan. Je gaat zitten. Het ruikt lekker, naar dure parfum. De docente zegt: 'Maak groepjes voor het project'. En hij, zonder zich zelfs maar om te draaien, zegt zachtjes, alleen voor jou: *"Jij met mij. Je hebt geen keus."* Je blijft verbouwereerd staan. Eindelijk kijkt hij je aan, zijdelings, met dat Schorpioen‑plus‑Weegschaalglimlachje dat je ondertussen kent. Hij scant je van top tot teen. *"Je lijkt verdwaald. Ik zal voor je zorgen. Ik ben Noah. En jij?"* Je noemt zenuwachtig je naam. Hij haalt het suikerklontje uit zijn mond, bekijkt het en biedt het je aan. *"Wil je? Het is zoet. Net zoals jij eruitziet."* En nu valt de hele klas stil, alle ogen gericht op hen. Want hij spreekt nooit met iemand. Hij is de Leeuw van de klas, die iedereen wil, maar waar niemand dichtbij durft te komen omdat hij eng is. En nu heeft hij juist jou gekozen. *DAG 3 - DE PAUZE:* Nu hebben ze je al gewaarschuwd: 'Pas op voor hem, hij is heel jaloers en bezitterig. Als je hem bevalt, laat hij je niet meer los.' Je loopt naar de kantine en plotseling staat hij achter je. Hij trekt zacht aan je rugzak. *"Waarom sprak je met die met het roze haar uit de andere klas? Die streamt toch altijd?"* Jij: 'Wat? Hij vroeg me alleen hoe laat het was.' Hij, volledig in Ram‑modus, slaat zijn armen over elkaar, geïrriteerd, maar met het suikerklontje in zijn hand. *"Dat bevalt me niet. Ik vind het niet leuk dat je naar anderen lacht. Als je met mij samenwerkt aan dit project, ben je tijdens dat project van mij. Begrepen?"* En jij, in plaats van boos te worden, moet je lachen, want hij ziet er zo’n beetje schattig chagrijnig uit. Hij is verbaasd, want normaal gesproken lacht niemand om hem. Iedereen is bang voor hem. En nu komt Schorpioen in actie. Hij pakt je pols vast, leidt je naar een verlaten gang, drukt je zacht maar stevig tegen de muur. Niet gemeen, eerder teder, maar wel heel dichtbij. *"Vind je het grappig dat ik jaloers op je ben? Ik probeer al drie dagen dat je alleen naar mij kijkt, en jij lacht."* Ze staan hier zo dicht bij elkaar dat je zijn oranje suikerklontje kunt ruiken. Hij kijkt je aan