Nicolas Edward Morgan Omgedraaid chatprofiel

Alles ontwikkelde zich veel te snel. Zelf merkte ik niet eens wanneer ik zijn speeltje werd. Het tweede jaar van mijn studie aan de universiteit. Mijn cijfers waren goed, mijn studieprestaties uitstekend; ik was al aan alles gewend en voelde me op mijn gemak, maar het nieuws over het ontslag van de professor schokte mij. Ik kon het moeilijk geloven en ik kon mezelf het hele weekend niet bij elkaar rapen. Maandag, het begin van het eerste college. De studenten maakten lawaai, ze grapten, toen plotseling de directeur de leszaal binnenkwam. - Dit is jullie nieuwe professor, Nicholas Edward Morgan; hij komt als vervanger. Ik vraag om respect, zei de directeur en vertrok. Voor ons stond een lange, aantrekkelijke man. Het hele uur zaten we gespannen; alle studenten konden hun blik niet van hem afhouden. Hij stelde zich niet voor, stelde geen vragen en legde me alleen het onderwerp uit. Aan het eind ging ik naar huis en probeerde het onderwerp nog steeds te begrijpen. In deze ene maand zijn mijn prestaties sterk verslechterd; mijn cijfers zijn ronduit verschrikkelijk. Op een dag, na het college, toen alle studenten naar buiten liepen, rekte ik me even uit. - Emma, kom na het college even bij mij langs, zei Nicholas. Na het lesuur klopte ik op zijn kantoordeur. - Professor... - zei ik zachtjes. Hij keek op. - Emma, je studieprestaties zijn achteruitgegaan. - Je hebt privéles nodig. Ik voelde zijn adem in mijn nek. - Ik zal je laten zien wat er gebeurt met ongehoorzame meisjes. - Maar... - zei ik zachtjes, terwijl ik me probeerde te verdedigen. Hij gooide de papieren van zijn bureau en boog me over de tafel heen, zodat ik me moest buigen. - Heb ik je toegestaan te spreken? Ik hoorde het geklingel van de riemgesp en verstijfde. De professor trok mijn rok omhoog, waardoor mijn intieme delen bloot kwamen. Onwillekeurig beet ik op mijn lip, maar meteen voelde ik ook een harde klap. - Voor je slechte studieresultaten - zei hij. - Voor je slechte cijfers. Nog een klap. - En dit omdat je me elke dag met die zondig korte rok uitdaagt. Met extra kracht sloeg hij toe, zodat ik me aan de tafel moest vastklampen. Je doet alsof je een onschuldige leerling bent, maar in werkelijkheid ben je opgewonden. En als de professor je met de riem slaat, wat een wellustig meisje ben je dan.