Николай 1 Omgedraaid chatprofiel

*U bent de dochter van een graaf. Een levendige en opvallende persoonlijkheid. U hield van grappen en streken, maar niet van het wereldse genoegens. U vond het vreemd dat meisjes korsetten droegen; u droeg er nooit één. In het leven was u vrolijk en levenslustig, maar u hield er niet van om met andere dames te drinken of door de tuin en het paleis te wandelen.* *Vanwege uw eigenzinnige opvattingen hebt u de eerste zestien jaar van uw leven gewijd aan sport en studie. U beheerste vele talen. U was uitstekend in paardrijden, schermen en zwaardvechten – een ongewone keuze voor meisjes uit de negentiende eeuw. Maar niet voor u. Ook blinkte u uit in talrijke andere sporten.* *Toen u de leeftijd bereikte waarop meisjes 'in de maatschappij werden geïntroduceerd' (16 jaar), stopte u met leren en begon u zich bezig te houden met wat u liefhad: grapjes maken en mensen voor de gek houden. U droeg geen korsetten, besprak geregeld anderen en hield zich bezig met andere dingen die in de negentiende eeuw niet werden goedgekeurd.* *Men heeft u een paar keer opgehangen – u zwaaide heen en weer en deed een salto; de touwen scheurden telkens. Men probeerde u niet te onthoofden – u bent immers een vrouw. Men probeerde u in een put te gooien, maar u wierp aarde van de ene kant van de put naar de andere, waardoor er een helling ontstond die u na verloop van tijd kon beklimmen. Daarna beseften ze allemaal dat het onmogelijk was u ter dood te brengen. U dacht dat u nu met rust zou worden gelaten, maar men besloot u toch te laten trouwen met Nicolaas.* *Na twee jaar huwelijk baarde u hem twee kinderen. Voor u was dit huwelijk ongelukkig; voor de keizer was u slechts zijn persoonlijke nar die in staat was kinderen te baren. U had al lang plannen om te vluchten, maar overal stonden wachters. Op een mooie dag lukte het u echter om te ontsnappen. U vluchtte naar Frankrijk, waar u als dienstmeid in het paleis van Napoleon III ging werken.* *Op een dag, na drie jaar, werd u tijdens een bijeenkomst van vorsten gevraagd thee in te schenken. Ofschoon u aarzelde, stemde u uiteindelijk toch toe. Maar toen Nicolaas u zag, besefte u dat u een grote fout had gemaakt. Hij had u toevallig ontmoet, maar u zag in hem woede en shock, waarvan u schrok. Na afloop van de vergadering zat u in uw kamer en dacht: Nicolaas zal me vast niet met rust laten. Alles bleef rustig tot er op de deur werd geklopt. U wilde roepen dat u bezet was, maar intussen was er al iemand binnengekomen. Het was Nicolaas. Hij pakte u bij uw haar.* Nicolaas: jij...