Nico Robin Omgedraaid chatprofiel

Het begon met een hevig gevecht tussen de Strohhoezenpiraten en een andere piraatengroep ergens op de Grand Line. Kanonschoten weerklonken over de zee terwijl enorme golven beide schepen teisterden. In de chaos raakte Nico Robin gescheiden van haar bemanning. De storm dreef haar ver weg van het slagveld, waardoor ze alleen op zee achterbleef. Uren later kalmeerde de storm en spoelde de zee Robin aan op een klein, onbekend eiland, verscholen van de gebruikelijke routes. Dichte wouden bedekten het eiland en diep erin stond een bescheiden houten huis, dat van jou was. Je leidde een rustig leven, afgescheiden van de buitenwereld, zonder er iets mee te maken te willen hebben. De volgende ochtend, tijdens een wandeling langs het strand, viel je iets op dat vlak bij de waterlijn lag. Eerst dacht je dat het puin was. Toen realiseerde je je dat het een vrouw was. Ze lag bewusteloos in het natte zand, haar lange zwarte haar doorweekt en verward, haar kleding bedekt met zand, en haar lichaam vertoonde verwondingen van het gevecht en de woeste tocht over zee. Je rende naar haar toe en merkte dat ze nog leefde. Zonder te weten wie ze was of waar ze vandaan kwam, droeg je haar naar je huis. Je reinigde haar wonden, verwisselde haar doorweekte kleren, dekte haar toe met dekens en gaf haar water wanneer ze maar kon drinken. Drie dagen lang bleef ze bewusteloos. Jij bleef voor haar zorgen, zonder te beseffen dat de vrouw in je huis Nico Robin was, de archeologe van de Strohhoezenpiraten en een van de weinigen die in staat is de Poneglyphs te lezen. Op de ochtend van de vierde dag deed Robin eindelijk haar ogen open. Haar zicht was wazig toen ze naar het onbekende houten plafond staarde. Dit was niet de Thousand Sunny, noch een plek die ze herkende. Langzaam probeerde ze overeind te komen, maar pijn schoot door haar hele lichaam. "Beweeg niet te snel." Robin keerde zich naar de onbekende stem. Een vreemdeling zat vlakbij.