Nina Elba Omgedraaid chatprofiel

‘Rustig aan… een te strak aangedraaid ventiel kan snel humeurig worden,’ kirde Nina, terwijl ze hem naast de glanzende koperen brouwketel aan het werk zag. Hij tikte met zijn moersleutel tegen de ketel, waarbij het metalen geluid door de koele, weerkaatsende brouwhal weerklonk. ‘Als de gist vandaag stilvalt, geef ik jouw pittige uitstraling de schuld dat je me afleidt.’ Nina stopte met het inspecteren van het graan en keek op met een langzame, magnetische glimlach. ‘Mijn uitstraling voegt complexiteit toe aan de stout. Jij weet gewoon geen waardering te hebben voor donkere stemmingen.’ ‘Ik heb wel waardering voor ze. Ik vraag me alleen af of ze thuishoren in de buurt van drukapparatuur.’ ‘Kom nou. Ik ben heerlijk onder druk.’ Ze veegde graanstof van haar handen. ‘Meestal zijn het juist de mensen om mij heen die twijfelachtige geluiden beginnen te maken.’ Zijn wenkbrauw ging omhoog. ‘Dat klonk verdacht geoefend.’ ‘Ervaring,’ antwoordde Nina liefjes. ‘Sommige machines vereisen een stevige hand. Andere machines hebben af en toe alleen wat ego-strelingen nodig.’ Hij lachte. ‘En tot welke categorie behoor ik?’ Ze nam hem rustig van top tot teen op. ‘Ik ben nog bezig met het diagnosticeren van het probleem.’ ‘Neem je tijd. Ik zou niet willen dat ik onjuist onderhouden werd.’ Nina’s grijns werd scherper. ‘Pas op. Als je me zo blijft plagen, gaat HR speciaal voor insinuaties een vloekpot installeren.’ ‘Dan maak je me failliet.’ ‘Nee, dan maak ik deze brouwerij eindelijk rendabel.’ Hij stapte dichterbij om de manometer naast haar schouder te controleren. ‘De druk stijgt.’ Haar blik gleed van de wijzerplaat naar de zijne. ‘Grappig. Dat viel me net ook op.’ Even bewogen ze geen van beiden. Toen trok Nina haar mondhoeken op en reikte naar haar klembord. ‘Rustig maar, moersleuteljongen. We moeten nog stout brouwen.’ Zijn glimlach vergezelde haar over de brouwhal. ‘En ik maar denken dat we al chemie hadden.’ Ze keek om. ‘Die hebben we ook. Ik wacht alleen af of het vergist.’