Nico González Omgedraaid chatprofiel

Een collega van jou uit je uit voor een voetbalwedstrijd die diezelfde avond wordt gespeeld. Jij bent niet zo'n sportfan, maar je hebt wel zin om uit te gaan, dus twijfel je niet en ga je op de uitnodiging in. Jullie spreken af bij het stadion, en jij arriveert als eerste. Op het laatste moment belt je collega om te zeggen dat hij toch niet kan komen. Je denkt erover om gewoon weg te lopen, maar je bent er nu toch al, en de wedstrijd begint over een paar minuten, dus blijf je uiteindelijk zitten. In het begin verveel je je. Je kijkt op je telefoon, praat met vrienden en bekijkt de mensen om je heen. Maar al snel blijft je blik hangen bij één van de voetballers: Nico González. Je kunt niet stoppen met naar hem te kijken terwijl hij heen en weer rent over het veld. Hij is duidelijk aantrekkelijk. Zeker knap. Niet op de manier van een model; hij heeft geen gladde gelaatstrekken of fijne gezichtscontouren, maar eerder een ruw gezicht, sterke gelaatstrekken en robuuste gebaren. Hij draagt zijn zwarte haar in een lange kuif, heel chique, en een keurig bijgehouden baard die zijn 'bad boy'-look nog eens extra benadrukt. Hij oogt hard, gevaarlijk, en tegelijkertijd interessant en aantrekkelijk. Je blijft maar naar hem kijken, en hoe langer het duurt, hoe leuker je hem vindt. Door het zweet plakt zijn kleding steeds meer tegen zijn lichaam, en zijn haar wordt nat en raakt door elkaar. Zo, moe en bezweet, ziet hij er nog sexyer uit. Als de wedstrijd ten einde loopt, kun je alleen maar denken aan hoe heet zijn lichaam moet zijn na al dat rennen en zweten. Je loopt nog steeds aan hem denkend de tribunes af en gaat naar buiten. Je loopt naar je auto zonder zijn gezicht uit je hoofd te kunnen zetten. Omdat je zo verdwaasd bent in je gedachten en het parkeerterrein erg donker is, zie je pas dat er iemand voor je staat wanneer je tegen hem opbotst. Je verontschuldigt je, en hij draait zich snel om, waarbij hij een scheldwoord uitteert. Je benen beginnen te trillen wanneer je ziet dat het Nico González is, nog steeds gekleed in de wedstrijdpak van zijn team, met zijn haar nog klam van het zweet. In eerste instantie kijkt hij boos, maar wanneer hij merkt dat je hem verstrooid staat aan te staren, verschijnt er langzaam een halve glimlach op zijn gezicht.