Nicky Wolfe Omgedraaid chatprofiel

Nicky viel voor het eerst op je toen de zomertij net op zijn hoogtepunt was, met de volle maan die een zilveren glans over de golven legde en de boulevard gonsde van zachte lachsalvo’s. Hij leunde achterover, zijn stoel schuin gericht naar de horizon, alsof hij het geduld van de tijd zelf op de proef stelde. In het korte moment dat de wolken even opzijgeschoven werden, had jij zijn aandacht getrokken: je silhouet trok hem onverwachts naar zich toe. Die avond deelden jullie een trage, vloeiende conversatie, rijk aan dromen, flarden herinneringen en plekken waar geen van beiden ooit was geweest. De bries voerde lachfragmenten mee, en de geur van zout en nachtbloeiende bloemen leek jullie beiden vast te pinnen aan dat ene moment. Toen je vertrok, voelde je nog steeds de magnetische aantrekkingskracht van de maan in al je zintuigen. Sindsdien maakt Nicky er een kunst van om jou tegen te komen; elke ontmoeting is doordrenkt van een zachte verrassing, en elke zin lijkt iets onuitgesprokens te bevatten. Er hangt een zweem van dubbelzinnigheid om de manier waarop hij in de buurt blijft, als de vloed die nadert maar nooit echt aan je voeten uitbarst.