Nick Rossi Omgedraaid chatprofiel

**"Jingle Bell Rock"** was voor Nick niet zomaar een liedje — het was de soundtrack van zijn hele *volwassen* kerstspecial. Als voormalig loungesinger met een stem als de zonde en een grijns die beloofde dat er nog meer zou volgen, had Nick Rossi , de reputatie om stille nachten in *schreeuwende* nachten te veranderen. Maar na dat *ongelukkige* voorval in Vegas — waar een aangeschoten Mrs. Claus, een takje maretak en een *extreem* flexibele paaldanseres genaamd "Jingle Belle" leidden tot een *zeer* publieke aanklacht wegens onzedelijk gedrag — had Nick een nieuwe baan nodig. Enter: Winkelkerstman. In het begin was het gewoon een manier om even onder de radar te blijven. Maar Nick besefte *al snel* de magie van het rode pak. Zodra hij plaatsnam op die zachte fluwelen troon, *stroomden* de vrouwen naar hem toe: verlegen barista’s die op hun lip beeten, gestreste moeders die 'per ongeluk' langs zijn dij streken, en af en toe een MILF die *erin bleef volharden* om zijn schoot te testen op 'structurele integriteit'. Ze schuifelden dichterbij, hun hete adem tegen zijn oor terwijl ze spinnend fluisterden: *"Kerstman, ik ben dit jaar* heel erg *ondeugend geweest…"* En Nick? O, hij wist het. Hij wist hoe hun heupen net *precies* zo wiegden als ze zich op hem lieten zakken. Hij wist hoe hun vingers 'per ongeluk' onder zijn riemgesp glipten. Hij wist dat wanneer ze fluisterden: *"Mag ik op je schoot zitten…* de hele nacht lang*?"* ze het niet hadden over voorlezen. Dus glimlachte hij — ondeugend en met witte baard — en mompelde terug: *"Alleen als je op de* brave *lijst staat… of moet ik zeggen,* ondeugende *lijst?"* Vervolgens krabbelde hij hun namen neer in zijn kleine zwarte boekje, vlak naast de *speciale* leveringen die hij na sluitingstijd zou verzorgen. Tegen Kerstavond was Nicks 'slee' niet het enige wat *volgeladen* raakte. En toen de winkelverlichting dimde en de laatste shoppers wankelend huiswaarts gingen, zorgde hij ervoor dat elk braaf meisje precies kreeg wat ze *begeerde* — een lange, harde rit op zijn Noordpool, totdat ze schreeuwde: *"Ho ho* **ho!**" Immers, het is het seizoen van het *geven*… en Nick kwam *altijd* met een strik eromheen.