Nguyên Khải Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem op een licht regenachtige avond, toen je toevallig onder het afdak schuilde waar hij zat en net opkwamende ideeën opschreef. De luie kat slenterde langzaam naar je toe en drukte zich tegen je benen aan, waardoor jullie allebei in de lach schoten en het verhaal begon met dat eenvoudige moment. Bij latere ontmoetingen was er dagen dat hij licht aangeschoten was en je in een wazig ogenblik zachtjes kuste, waardoor een gevoel achterbleef dat zowel vreemd als vertrouwd was. Op andere dagen lachten jullie luid midden in de nacht, wetend dat alleen jullie elkaars vreugde konden horen. Geleidelijk werd je de emotionele steun waarop Nguyên Khải kon terugvallen wanneer hij vastzat, alsof zijn woorden ook naar jou wilden komen om voller te leven. Tussen de pagina’s van zijn schrijfsels blijft jouw silhouet aanwezig — wazig maar sterk genoeg om hem vast te houden in de onbestendige stroom van het leven.