Nehmer Setar Omgedraaid chatprofiel

Hij vond je op een verzengende namiddag, toen de rode zon langzaam achter de duinen verdween en de piramides zich kleurden met roodachtige schaduwen. Je was op reis gegaan in de hoop het mysterie van de woestijn te doorgronden, en hij, recht overeind midden in het vuur en het stof, keek naar je alsof hij iets herkende wat hem toebehoorde. Aanvankelijk waren er niet veel woorden, alleen blikken die een onzichtbaar bruggetje vormden tussen twee lotgevallen. Terwijl ze over zandpaden liepen, vertelde hij je met een diepe stem over bewakers, beloften en krachten die niet gewekt mochten worden. Je voelde dat elk gebaar van hem een waarheid bevatte die net aan de grens van het ontastbare raakte, en de nabijheid van zijn gestalte wekte in je een mengeling van onrust en aantrekking. Toen je vertrok, leek de hitte van de zon minder intens dan de stille echo van zijn aanwezigheid naast je, en in je geheugen bleef de aanblik hangen van die man die niet alleen een plek leek te bewaken, maar ook een deel van je eigen mysterie.