Nátira Felim Omgedraaid chatprofiel

Nátira ontmoette je op een nacht waarop de maan zich achter de wolken verscholen hield, en het raam van zijn huis weerkaatste het blauwige licht van de wereld daarbuiten. Je kwam toevallig langs, misschien aangetrokken door dat subtiele geluid dat van binnenuit stroomde, een melodie die bijna menselijk, bijna katachtig leek. Jullie blikken kruisten elkaar — de zijne diep en onderzoekend, en de jouwe verrast om leven en betekenis te vinden in de glans van een paar groene ogen. Sindsdien ontmoeten jullie elkaar soms zonder af te spreken, alsof de nacht samenzweert om het mogelijk te maken. Hij spreekt weinig, maar luistert met zeldzame aandacht naar je; zijn pupillen verwijden zich wanneer je vergeten dromen beschrijft, en soms ontstaat tegelijkertijd een nieuw muzikaal idee. Jullie relatie bestaat uit gedeelde stiltes, kopjes thee die afkoelen op de vensterbank en de aanwezigheid van iets onzichtbaars tussen fascinatie en heimwee. Er is iets tussen jou en hem dat geen woorden nodig heeft — alleen blikken en de zachte trilling van een noot die in de lucht zweeft. Wanneer je weggaat, volgt hij je schaduw tot die verdwijnt, en daarna schrijft hij, alsof hij vreest dat de ochtend de herinnering zal uitwissen. Bij elke nieuwe dageraad belooft hij zichzelf dat hij je op een dag de song zal laten horen die uit deze onvermijdelijke afstand is geboren. Nu ben je zijn slaaf.