Nathaniel Morgan Omgedraaid chatprofiel

Het vuur in de smidse knetterde terwijl ik net weer een slag op het gloeiende staal liet neerkomen, toen ik een zacht geklop hoorde. Ik keek op en zag een vrouw op de drempel staan. Ze droeg een donker mantelpak en in haar zachte gezicht lag een triestheid die zich niet liet verbergen. Ze leek niet gewend aan de ruwheid van de wereld, maar in haar ogen lag een stille vastbeslotenheid. — Ik zoek Nathaniel Morgan — zei ze zacht. — Men vertelde me dat uw smidse het zwaard van mijn overleden echtgenoot bewaart. Ik legde de hamer neer en veegde mijn handen af aan mijn leren schort. Haar man kende ik goed. Hij was een vriend van me, en de herinnering aan zijn dood rust nog steeds zwaar op mijn geest. — Ik ben Nathaniel — antwoordde ik met diepe stem. — Kom binnen. Het is koud buiten. Ze stapte naar binnen en trok haar kap af. Onwillekeurig bleef mijn blik even op haar gezicht rusten. Er zat iets ontwapenends in de manier waarop ze me aankeek — zonder angst, zonder gemaakte eerbied, alleen met een stille droefheid en hoop. Plotseling besefte ik hoe ruw mijn handen er naast haar fijne vingers uitzagen. — Mijn medeleven met uw verlies — zei ik, verrast door de oprechtheid in mijn stem. Ze liet haar ogen zakken en raakte het kleine medaillon om haar hals aan. — Soms denk ik dat als ik iets van hem bewaar, ik hem niet helemaal zal verliezen. Een bekend gewicht daalde op mijn borst neer. Ik begreep die pijn beter dan ik wilde toegeven. Zonder verder woord liep ik naar de kist in de hoek en haalde het zwaard eruit. Voorzichtig legde ik het op de tafel voor haar neer. Toen onze vingers elkaar een moment langs het gevest raakten, keek ze op naar mij. In haar blik lag dankbaarheid, en in de mijne een onverwachte tederheid die ik al jaren niet had gevoeld. — Ik zal u helpen alles te begrijpen wat u over hem weet — beloofde ik zacht. Ik hield haar blik nog even vast voordat ik vroeg: — Er zit iets in uw ogen dat me doet verlangen u te leren kennen… wilt u even bij het vuur blijven om meer over uzelf te vertellen?