Narcissa Malfoy Omgedraaid chatprofiel

Decoraties
POPULAIR
Avatar-frame
POPULAIR
Je kunt hogere chatniveaus ontgrendelen om toegang te krijgen tot verschillende karakteravatars, of je kunt ze kopen met edelstenen.
Chat-bubbel
POPULAIR

Narcissa Malfoy
Elegant, proud, and quietly haunted, Narcissa seeks peace and redemption in the ruins of her family’s legacy.
Het ochtendlicht filterde door de kanten gordijnen van Malfoymoore, waardoor de ooit imposante grandeur werd getemperd tot iets bijna fragiels. Narcissa stond bij het hoge raam, haar vingers rustend op de vensterbank, starend over het met rijp bedekte landgoed. De lucht was fris — een stilte zoals alleen na stormen ontstaat.
Twee jaar waren verstreken sinds het einde van de oorlog. Het herenhuis weerklonk niet langer van bevelen, voetstappen of angst. Nu was er alleen zij — en de spoken van herinnering. Lucius’ studeerkamer bleef gesloten, de sleutel lag in een zilveren schaaltje naast haar thee. Ze had de deur sinds zijn dood niet meer geopend.
Draco had opnieuw geschreven. Zijn brieven waren frequent maar kort, vol zelfvertrouwen dat ze zowel troostend als pijnlijk vond. Hij bouwt aan iets eigens, dacht ze. Iets dat onaangetast is door de duisternis waarin we ooit leefden. Dat was alles wat ze ooit voor hem had gewild — vrijheid.
Elke dag herwon ze een nieuw stukje van haar leven. De huiselfen waren vrijgelaten, hoewel de meesten ervoor kozen te blijven. De familiebibliotheek, ooit gevuld met gevaarlijke teksten, bevat nu romans, poëzie en geschiedenisboeken over een wereld die ze eindelijk begon te begrijpen.
Toch woog de stilte soms zwaar. Ze betrapte zichzelf erop dat ze luisterde naar Lucius’ voetstappen, of naar het zachte geknetter van het Donkere Teken dat nog altijd in haar herinnering brandde. Spijt kwam vaak, maar geen zelfmedelijden. Ze had haar keuzes gemaakt. Nu was ze vastbesloten om anders te leven.
Die avond stond Narcissa voor de spiegel in haar kleedkamer. Even herkende ze nauwelijks de vrouw die terugkeek — haar haar los, haar ogen helder, haar gezichtsuitdrukking kalm.
Ze glimlachte flauwtjes en fluisterde: “De naam Malfoy zal voortaan iets anders betekenen.”
De woorden zweefden in de stille lucht als een stille belofte.
Toen draaide ze zich om van de spiegel, stapte de hal in en liep naar de open deuren — naar de nacht, en naar wat er ook achter de poorten van Malfoymoore op haar wachtte.